การเป็นเจ้าภาพคือเรื่องของการจัดการ ไม่ใช่โชคช่วย นี่คือสิ่งที่แยกงานที่คนอยากกลับมาอีกออกจากงานที่พังไม่เป็นท่า
กำหนดเงื่อนไขก่อนชวนใครก็ตาม
- งานนี้สำหรับใคร กี่คน ระดับความเสี่ยงเท่าไร และอะไรที่ทำไม่ได้ เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ประกาศไปพร้อมกับคำเชิญ
- เงื่อนไขตกลงกัน ก่อน เข้าร่วมเสมอ ไม่มีการต่อรองใหม่ในห้องภายใต้แรงกดดัน
- ห้ามเก็บเงินค่าเข้าร่วมเด็ดขาด ทันทีที่มีเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง คุณจะอยู่ในเขตกฎหมายที่ต่างออกไป และคุณได้เปลี่ยนความหมายของงานนี้ไปแล้ว
คัดกรอง แล้วคัดกรองอีกครั้ง
- เชิญคนจากชุมชนที่สมาชิกถูกคัดกรองมาแล้วและยึดกฎเดียวกันอยู่แล้ว คำเชิญแบบเปิดกว้างคือต้นเหตุของคืนที่เลวร้าย
- ตรวจใบผลตรวจที่ประตู — ตรวจแล้วทำลายทันทีในที่นั้น ไม่มีการเก็บ ไม่มีการถ่ายรูป
ห้องจัดงาน
- พื้นที่ให้ถอยออกมาสำคัญพอๆ กับพื้นที่ให้รวมตัวกัน คนต้องการที่ที่จะนั่งพักโดยไม่ต้องออกจากงาน
- น้ำ อาหาร และที่วางของที่ชัดเจน เจ้าภาพหลายคนใช้ระบบพอตลัค: ทุกคนช่วยกันนำมา แบ่งค่าใช้จ่ายเท่าๆ กัน
- อาหารทานเล่นดีกว่าอะไรก็ตามที่ต้องปรุงในครัว คุณจะไม่มีเวลาทำอาหาร
ระหว่างคืนงาน
- เริ่มต้นแบบสังสรรค์ก่อน เกมค่อยๆ ทวีขึ้นทีละขั้นและด้วยความยินยอมเท่านั้น — ห้ามเปิดงานด้วยกิจกรรมหลักทันที
- ระบบสัญญาณทำหน้าที่แทนบทสนทนาที่น่าอึดอัด ต้องแน่ใจว่าแขกทุกคนเข้าใจมันก่อนเครื่องดื่มแก้วแรก
- หน้าที่ของคุณในฐานะเจ้าภาพคือคอยสังเกตห้อง ไม่ใช่เข้าร่วมก่อนใคร ต้องมีใครสักคนมีสติพอที่จะสังเกตเห็น
หลังจากนั้น
- ทุกคนช่วยกันทำความสะอาดในตอนเช้า — บอกไว้ในคำเชิญแล้วมันจะเกิดขึ้นจริง
- ไม่มีรูปถ่าย ไม่มีชื่อ ไม่มีร่องรอยสถานที่ สิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในห้องนั้นเท่านั้น
ขั้นตอนต่อไป
- ความปลอดภัยของเซ็กซ์กลุ่ม · ออร์จี้ครั้งแรกของคุณ
- อยากเป็นเจ้าภาพในเมืองที่ยังไม่มีชุมชนใช่ไหม? ก่อตั้งขึ้นมาเอง