Is een seksfeest legaal? Wat rechters in Parijs, Calgary en Istanbul in 2024–2026 echt bestraften

Wie „is een seksfeest legaal" in de zoekbalk typt, wil meestal twee dingen weten: word ik gearresteerd, en wat gebeurt er met de gastheer of gastvrouw? De afgelopen drie jaar hebben rechtbanken op drie continenten antwoord gegeven. De antwoorden verschillen per land, maar wat rechters daadwerkelijk onderzochten, was opvallend consistent. Ging er geld om, en zat er een bedrijf achter?

Parijs: iedereen stemde in, en toch werd het gesloten

Vanaf de zomer van 2023 vonden in een kelderruimte in het 15e arrondissement betaalde gangbangfeesten plaats. Het uitbatende bedrijf, Z Machine, runde het onder de naam „La Factory". Elke deelnemende vrouw bepaalde zelf de voorwaarden van haar avond. Haar advocaten noemden het „een seksuele conciërgedienst waarbij vrouwen bepalen wat de aard" van het evenement is.

Op 21 januari 2026 gelastte de Parijse politieprefect de definitieve sluiting. Op 9 februari schorste de Parijse bestuursrechter dat bevel, met verwijzing naar de instemming van de deelnemers en het ontbreken van publieke blootstelling. Maar op 15 juli 2026 vernietigde de Conseil d'État, Frankrijks hoogste bestuursrechter, de schorsing en bevestigde de sluiting. De motivering greep terug op het Morsang-sur-Orge-arrest uit 1995, de zogenoemde „dwergwerp"-zaak: een activiteit kan verboden worden wegens strijdigheid met de menselijke waardigheid, zelfs als de betrokkene ermee instemt. (Village Justice, 21 juli 2026)

Datzelfde Frankrijk had op 6 november 2025 voor het eerst een definitie van toestemming in het wetboek van strafrecht opgenomen. Toestemming moet vrij, voorafgaand, specifiek en herroepbaar zijn, en stilzwijgen is geen toestemming. (Légifrance, Wet 2025-1057) Een land dat toestemming net wettelijk had gedefinieerd, sloot een feest waar iedereen had ingestemd. De sleutel was niet de toestemming. Het was de handel. La Factory verkocht tickets, was een geregistreerd bedrijf en had een huurachterstand van €16.392.

Calgary: feest maar door, noem het alleen geen club

In het Canadese Calgary organiseerde Matthew Mills sinds 2010 groepsseksfeesten bij hem thuis onder de naam „Club Ménage". Om de week kwamen er twintig tot vijftig mensen; tickets kostten $30. De stad gaf in 2019 haar eerste handhavingsbevel. Mills vocht de bestemmingsplanverordening aan als ongrondwettig, met het argument dat „ruimtelijke ordening niets te zoeken heeft in de slaapkamers van de natie".

In mei 2024 besliste een rechter de zaak in een 29 pagina's tellend vonnis. De feesten mogen doorgaan. De commerciële naam en de commerciële exploitatie — de „club" — niet. (CBC News, 10 mei 2024) De rechtbank liet privébijeenkomsten van volwassenen met rust. Wat werd stopgezet, was het moment waarop ze eruit begonnen te zien als een bedrijf.

Istanbul: eis van 11 jaar cel, daarna vrijspraak

Op 28 december 2024 viel de politie een BDSM-feest binnen in Kadıköy, Istanbul. Twee organisatoren die via sociale media en een website onder de naam „Kinky Turkey" tickets hadden verkocht, werden aangeklaagd wegens zedendelicten en het produceren en verspreiden van obsceen materiaal. Er waren drieëntwintig mensen aanwezig. Het Openbaar Ministerie eiste zes en een half tot elf jaar cel voor elke verdachte. (Cumhuriyet, 23 jan. 2025)

Op 21 april 2025 sprak de rechtbank beiden vrij. Het ten laste gelegde gedrag is, zo oordeelde ze, niet als strafbaar feit gedefinieerd in het Turkse wetboek van strafrecht. Een van de verdachten verklaarde voor de rechtbank dat hij „alleen een nieuwjaarsfeest had georganiseerd". (Hürriyet, 21 apr. 2025) Een vrijspraak — maar de inval, de inbeslagnames en vier maanden procesvoering waren wel degelijk echt.

Rovigo en Leuven: waar rechtbanken echt naar kijken

Een parenclub in het Italiaanse Rovigo was geregistreerd als een non-profit ledenvereniging en genoot de bijbehorende belastingvoordelen. Een inval van de financiële politie in februari 2025 bracht iets anders aan het licht: iedereen kon binnenlopen door contant te betalen aan de deur, en alle zeven medewerkers — barpersoneel, dj, beveiliging, garderobe — werkten zwart. (Ultima Ora Live, 27 feb. 2025) De aanklachten gingen over belasting- en arbeidsrecht, niet over seks.

In januari 2026 veroordeelde de correctionele rechtbank in het Belgische Leuven een koppel tot 40 maanden cel en ongeveer €400.000 aan boetes voor het runnen van minstens 44 betaalde „seksfeesten" in hun kelder. Mannen betaalden €250–300 entree; elf vrouwen kregen €350–600 per nacht betaald, tien van hen zonder verblijfspapieren. (VRT NWS, 27 jan. 2026) Dat was geen seksfeest-zaak. Het was een zaak van prostitutie en mensenhandel.

In het Taiwanese Taichung wierf een vrouw online mannelijke deelnemers voor een motelfeest in maart 2024 en inde in totaal NT$42.000 van zeven mannen. In maart 2025 veroordeelde een rechtbank haar tot drie maanden cel wegens „het tegen betaling ter beschikking stellen van een locatie voor seksuele transacties". (Storm Media, 17 maart 2025)

Zes rechtbanken, één toets

• Parijs, La Factory (2026) — Geld: Ticketverkoop · Uithangbord/bedrijf: Bedrijf, vaste locatie · Uitkomst: Sluiting bevestigd
• Calgary, Club Ménage (2024) — Geld: Tickets van $30 · Uithangbord/bedrijf: Merk „club" · Uitkomst: Feesten toegestaan, club verboden
• Istanbul, Kinky Turkey (2025) — Geld: Ticketverkoop · Uithangbord/bedrijf: Promotie via sociale media · Uitkomst: Vrijspraak — geen strafbaar feit
• Rovigo (2025) — Geld: Contant aan de deur · Uithangbord/bedrijf: Nepvereniging zonder winstoogmerk · Uitkomst: Overtredingen van belasting- en arbeidsrecht
• Leuven (2026) — Geld: Entreegelden, betaalde vrouwen · Uithangbord/bedrijf: Illegale bedrijfsvoering · Uitkomst: 40 maanden cel
• Taichung (2025) — Geld: NT$6.000 per man · Uithangbord/bedrijf: Werving online · Uitkomst: 3 maanden cel

In geen van de zes zaken werd het feit bestraft dat instemmende volwassenen elkaar privé ontmoetten voor seks. Alles wat werd bestraft of gesloten, zat precies op het punt waar geld stroomde en de bijeenkomst de vorm van een bedrijf aannam. Sommige landen, zoals Turkije, hebben helemaal geen strafbaar feit om te vervolgen. Andere, zoals Frankrijk, blokkeren een bedrijf op grond van „waardigheid", ongeacht de toestemming.

Hoe ZAVOS dit nieuws leest

ZAVOS-stadsgemeenschappen zijn vanaf het begin binnen die grens opgebouwd. Bij ledenbijeenkomsten gaat er geen geld om. Locatie- en eetkosten worden gelijk verdeeld onder de aanwezigen, gastheren en gastvrouwen worden niet betaald, en elke vorm van betaalde deelname is verboden. Er hangt geen bordje aan de deur. Een bijeenkomst is een privébijeenkomst van mensen die de ledenscreening hebben doorstaan, en de locatie wordt nooit gepubliceerd.

Dit is geen truc om de wet te omzeilen. Het is een beslissing om vanaf dag één precies daar te staan waar deze uitspraken naar wijzen. Dat de vrouwen van La Factory hun eigen voorwaarden bepaalden, lijkt sterk op een ZAVOS-regel. Het enige verschil was het ticket.

Veelgestelde vragen

Worden deelnemers vervolgd? In geen van de zes bovenstaande zaken werd een deelnemer strafrechtelijk vervolgd. De handhaving richtte zich op organisatoren, exploitanten en bemiddelaars. Identiteitscontroles en verhoor ter plaatse komen wel voor.

Wordt het door het innen van geld een bedrijf? Calgary is het grensgeval. Het probleem was minder het ticket van $30 dan de permanente, van een merknaam voorziene „club". Rechtbanken behandelen het delen van werkelijke kosten anders dan winst maken.

Als de toestemming duidelijk is, ben ik dan veilig? Frankrijks hoogste bestuursrechter zegt nee. Toestemming is noodzakelijk, maar niet voldoende. Zodra iets een bedrijf wordt, nemen andere rechtsleerstukken het over.

En mijn land dan? Dit artikel behandelt zes rechtsgebieden. Elke ZAVOS-stadsgemeenschap stelt haar eigen regels vast binnen het lokale recht, bepaald door de gastheren en gastvrouwen van die stad. Zie de stadspagina.

Bronnen zijn in de tekst gelinkt. ZAVOS Magazine geeft geen juridisch advies.