Levenslange seksuele exclusiviteit voelt als de natuurlijke standaard. Historisch gezien is het een recente, onderhandelde en grotendeels economische regeling.
Het is niet de menselijke standaard
- Antropologen die de etnografische gegevens hebben onderzocht, ontdekken dat de grote meerderheid van de gedocumenteerde menselijke samenlevingen een of andere vorm van meervoudig huwelijk toestond. Strikte, levenslange exclusiviteit voor beide partners is in die gegevens de uitzondering, niet de regel.
- Ook onze naaste verwanten zijn niet monogaam. Wat "natuurlijk" ook betekent, het wijst niet eenduidig naar één partner voor het leven.
Wat het eigenlijk oploste: eigendom
- Waar rijkdom via erfenis overgaat, is de zekerheid van een man over het vaderschap een economische vraag, geen romantische. Vrouwelijke exclusiviteit werd het strengst afgedwongen precies daar waar er bezit te erven viel.
- Het huwelijk was voor het grootste deel van de geschreven geschiedenis een bondgenootschap tussen families — land, schulden en arbeid. Een partner kiezen uit liefde is een modern idee, en een heel recent idee ook.
- De dubbele standaard verraadt het. Regels die de ene sekse veel strenger binden dan de andere losten een erfeniskwestie op, geen intimiteitskwestie.
Het ziekte-argument
- De interessantste niet-economische druk is epidemische ziekte. Waar seksueel overdraagbare infecties zich wijd verspreidden, functioneerde sociaal afgedwongen exclusiviteit als een grove vorm van volksgezondheid — het verkleinde de omvang van het seksuele netwerk.
- Syfilis raasde door het vroegmoderne Europa, en de morele verstrakking die daarop volgde had daaronder een praktische logica. Moderne testen en barrièremethoden doen precies hetzelfde werk, maar veel preciezer en met veel minder nevenschade.
- Het punt is niet dat monogamie dom was. Het was een redelijke technologie voor de beperkingen van die tijd. Die beperkingen zijn veranderd.
Wat dit wel en niet beweert
- Het beweert niet dat monogamie fout is. Uit vrije keuze is het een prima leven, en de meeste mensen zullen ervoor kiezen.
- Het beweert dat het een keuze is, geen natuurwet — en dat een keuze die je standaard maakt, eigenlijk geen echte keuze is.
- Wat de afdwinging vervangt zodra je die wegneemt, is geen chaos. Het is een expliciete afspraak: wie, wat, en wat er gebeurt als iemand van gedachten verandert. Dat is meer werk dan een standaard, en daarom houden de meeste mensen vast aan de standaard.
Wat communities daarmee doen
- ZAVOS-leden zijn onafhankelijke individuen, geen stellen die partners ruilen. Er is geen primaire relatie te beschermen, dus niets hier is een omweg voor zo'n relatie.
- Wat de oude afdwinging vervangt, zijn geschreven regels: vooraf afgesproken toestemming, een genoemde bovengrens voor risico, gecontroleerde testresultaten, strikte anonimiteit. Er gaat geen geld om.
Waar je hierna heen kunt
- Woordenlijst · Gids voor soa-testen · Hoe groepsbijeenkomsten werken
- Lees het Manifest, meld je dan aan in jouw stad — of start er een.